Golden Globe Race ( GGR) 2018

Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να παίρνουν μέρος σε τέτοιους αγώνες; Ποια δύναμη τους σπρώχνει να αφήνουν πίσω όχι μόνο τη στεριά, για να κάνουν μοναχικά τον γύρο του κόσμου με ιστιοφόρο, χωρίς ενδιάμεσο σταθμό, αλλά και να γυρίσουν το χρόνο 50 χρόνια πίσω, βασισμένοι στα μέσα εκείνης της εποχής; Την απάντηση δεν θα τη βρούμε στο παρακάτω άρθρο, που είναι μια εξαιρετική εξιστόρηση της αναβίωσης ενός αγώνα του 1968- 69, του Sunday Times Golden Globe Race. Την απάντηση ας την δώσει ο καθένας μόνος του!

Πριν από 3 μέρες ο 73 χρόνος Γάλλος βετεράνος Jean-Luc Van Den Heede, με το μικρό του σκάφος Matmut, ένα Rustler 36 ποδιών, με το άλμπουρο ξεχαρβαλωμένο, πέρασε το ακρωτήριο Χορν με Βoρειοδυτικό άνεμο 33 κόμβους κι εξάμετρο κύμα. Η ζημιά στο άλμπουρο έγινε πριν τρεις εβδομάδες, περίπου 1400 μίλια από το Χορν, σε ένα πλάγιασμα. Ο Jean-Luc αποφάσισε τότε να εγκαταλείψει κι έβαλε πλώρη για ένα λιμάνι στη Χιλή. Μερικές μέρες αργότερα όμως άλλαξε γνώμη και ειδοποίησε τους οργανωτές λέγοντας "Αποφάσισα να σώσω την ψυχή μου, θα συνεχίσω!". Επισκεύασε το άλμπουρο εν πλω χωρίς εξωτερική βοήθεια κι έτσι, με μεγάλη καθυστέρηση αλλά και πάλι με διάφορα 1350 μίλια μπροστά από τον δεύτερο, έφτασε στο μυθικό ακρωτήρι Χορν.

  

Jean-Luc Van Den Heede. 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! Φέτος στις 01/07 το ρολόι πήγε 50 χρόνια πίσω! Από το Sables d’Olonne στη Γαλλία ξεκίνησε το Golden Globe Race ( GGR) 2018, αντίγραφο της πρώτης ρεγκάτας γύρω από τον κόσμο για μοναχικούς ιστιοπλόους, που έγινε το 1968-1969, με αφετηρία και τερματισμό τότε την πόλη Πλίμουθ. Τότε νικητής βγήκε ο σκληρός Άγγλος Robin Knox-Johnston, με το ξύλινο κετς Suhaili, φτιαγμένο στην Ινδία, και που αργότερα σαν αναγνώριση πήρε τον τίτλο του Σερ. Το φαβορί, ο Γάλλος Bernard Moitessie αρνήθηκε να τερματίσει στο Πλίμουθ, παρόλο που φτάνοντας στο ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας τεχνικά είχε κάνει το γύρο του κόσμου. Σαν αληθινά κορυφαίος ιστιοπλόος (κι επειδή δεν είχε να αποδείξει σε κανέναν τίποτα), αρνήθηκε τη δόξα του νικητή, πέρασε το ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας πλέοντας ανατολικά και συνέχισε για αλλά 4000 μίλια χωρίς στάση μέχρι την Ταϊτή. Και όλοι ξέρουμε τι εξοπλισμό είχαν τότε τα σκαριά - πανιά, πυξίδα, εξάντα, χάρτες κ.λ.π.

Φέτος λοιπόν ξεκίνησαν από το Sables d'Olonne 18 μοναχικοί ιστιοπλόοι με σκάφη παλιού τύπου, με μήκος από 32 μέχρι 36 πόδια και σχεδιασμό πριν το 1988. Δεν έχουν μοντέρνο εξοπλισμό. Θα επικοινωνούν μόνο με τους οργανωτές, μέσω ραδιοπομπού βραχέων κυμάτων (SW) και text pagers. 18 ιστιοπλόοι παλιάς κοπής από 15 χώρες σήκωσαν άγκυρα για περίπου ένα χρόνο, όπου η δύση και η ανατολή του ηλίου θα είναι τo μόνο γαρνίρισμα στη μοναχική τους πάλη με τον Θεό των ωκεανών - τον αδίστακτο Ωκεανό, αναίσθητο, σκοτεινό, που δεν έχει έλεος και μνήμη. Και για να τον διασχίσουν και να ξεπεράσουν όλες τις παγίδες του πρέπει να τον καταλάβουν, να γίνουν ένα μ' αυτόν, ακόμα και να τον αγαπήσουν, έτσι όπως αγαπάνε τους Θεούς. Γιατί ο Golden Globe είναι η θολή ακατέργαστη πραγματικότητα της ωκεάνιας ιστιοπλοΐας, με κάποια γεύση αυτοθυσίας, μια μοναδική εμπειρία για τους μοναχικούς αγωνιστές.

Τρεις μήνες αργότερα, στα τέλη Σεπτέμβρη το χρώμα της θάλασσας σκουραίνει πολύ. Από τους 18 συμμετέχοντες, από τους οποίους ξεκίνησαν 17, οι 10 είναι έξω ήδη και αυτό πριν ακόμα φτάσουν στη μέση της διαδρομής. Δεν ξέρω πόσοι θα τερματίσουν, αλλά κρίνοντας από την πρώτη ρεγκάτα Golden Globe πριν 50 χρόνια, όπου από τους 9 συμμετέχοντες τερμάτισε μόνο ένας, στατιστικά τώρα ίσως φτάσουν στο τέλος 2 και πολλά λέω.

Πρώτος βγήκε εκτός ο Ιταλός Francesco Cappelletti, επειδή δεν κατάφερε να οργανωθεί και δεν ξεκίνησε καν.

Francesco Cappelletti. Δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τον έλεγχο του σκάφους και δεν ξεκίνησε!

Μια εβδομάδα αργότερα εγκατέλειψε ο Τούρκος, κάτοικος Αγγλίας, ο Ertan Bescardes, ο οποίος δεν άντεξε την έλλειψη της επικοινωνίας με την οικογένειά του.

Ertan Bescardes

Μετά την δεύτερη εβδομάδα την έκανε κι ο Αυστραλός Kevin Farebrother, που έχει ανέβει τρεις φορές το Έβερεστ και προφανώς είχε ερμηνεύσει λάθος τον συμβολισμό ότι ο γύρος του κόσμου με σκάφος είναι σαν την ανάβαση του Έβερεστ. Ο Farebrother δεν κατάφερε να συνηθίσει τους περίεργους τρομακτικούς θορύβους του σκάφους (θα γράψω σε άλλο άρθρο τι εννοώ) και μόλις πάτησε στεριά έβαλε το ιστιοπλοϊκό για πώληση. Προφανώς δεν σκοπεύει να ξανά ταξιδέψει στο νερό, πάντως όχι σαν μοναχικός ναυτικός σε παλιομοδίτικο στυλ.

ο Αυστραλός Kevin Farebrother

Μετά εγκατέλειψε ο Παλαιστίνιος, κάτοικος Αμερικής, Nabil Amra. Εφόσον δεν κατάφερε να επισκευάσει το ανεμοτίμονο, καταδικάστηκε σε εξαντλητικό τιμόνεμα με το χέρι, που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει φτάνοντας ανακουφισμένος την Αμερικανική ήπειρο.

Nabil Amra

Αρχές Σεπτέμβρη τον ακολούθησε ο Γάλλος Antoine Cousot, λόγω τραυματισμών στον ώμο και το πόδι. Έφτασε στο Ρίο ντε Τζανέιρο και μέχρι εκεί.

Antoine Cousot

Ο Loïc Lepage, μετά τη στάση του στο Κέιπ Τάουν, αλλάζει κατηγορία πηγαίνοντας σε εκείνη των "Chichester's" όπου είναι και ο μοναδικός συμμετέχων, άρα είναι έξω από Golden Globe.

Loïc Lepage

Επίσης στο Κέιπ Τάουν έκανε στάση και ο 57χρονος Γάλλος Philippe Péché, αλλά δεν συνέχισε. Παρόλο που είχε τη πρωτιά τον πρώτο ενάμιση μήνα, μετά από μερικές ζημιές και το παράνομο τηλεφώνημα στη γυναίκα του από το δορυφορικό τηλέφωνο (ναι μεν υπάρχει αλλά απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί εκτός από ακραίες περιπτώσεις), αυτόματα πέρασε στην κατηγορία "Chichester's". Η επαγγελματική του περηφάνια όμως δεν του επέτρεψε να συνεχίσει και έτσι εγκατέλειψε.

Philippe Péché

Ο σκληρός 58χρονος Νορβηγός Are Wiig έσπασε άλμπουρο στον πρώτο δυνατό κυκλώνα, όπου και αναποδογύρισε 360°, περίπου 500 μίλια νότια από το ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας. Έφτιαξε jury rig από τα δύο σπινακόξυλα κι έτσι έφτασε μέχρι το Κέιπ Τάουν χωρίς βοήθεια.

Are Wiig

Ο επόμενος αρκετά έντονος κυκλώνας, πριν μερικές μέρες, βρήκε τρία σκάφη στη μέση του Ινδικού Ωκεανού και τους άλλαξε τα φώτα. Δύο από τα σκάφη, δικάταρτα κετς, αναποδογύρισαν και έτσι έπεσαν συνολικά τέσσερα κατάρτια. Δύο από το Biscay 36 του Ιρλανδού Gregor McGuckin και άλλα δύο από το Thurya του Ινδού Abhilash Tomy. Ο τελευταίος, την ώρα του μπροουτς τραυματίστηκε σοβαρά στη πλάτη και δεν μπορεί να σηκωθεί ούτε ακόμη για να πιεί νερό και να φάει.

Ο Ινδός Abhilash Tomy

Γίνεται προσπάθεια για την διάσωση του. Και επειδή στη μέση του Ινδικού Ωκεανού η εναέρια διάσωση δεν έχει νόημα, λόγω των τεράστιων αποστάσεων (2000 μίλια ανατολικά και δυτικά), ενώ το κοντινότερο πλοίο πλέει σε απόσταση μερικών ημερών, ο σκληρός Ιρλανδός Gregor, με το σκάφος του με πεσμένα άλμπουρα, πλησιάζει αργά και σταθερά τον άτυχο Ινδό.

Gregor McGuckin

το Thurya του Ινδού Abhilash Tomy

Δεν τη γλύτωσε από τον κυκλώνα ούτε ο Ολλανδός Mark Slats, ο οποίος υπέστη μερικά τουμπαρίσματα. Το σκάφος του είναι γεμάτο με νερό και θα δούμε αν και πως θα μπορέσει να συνεχίσει.

Mark Slats

Ακολουθεί περίπου 400 μίλια πίσω σε ποιο ήρεμα νερά ο Εσθονός Uku Randmaa.

Uku Randmaa

Πίσω του είναι και το νεώτερο μέλος της ρεγκάτας και η μοναδική γυναίκα, η Susie Goodall.

Susie Goodall

Και στο τέλος βρίσκονται ο Αμερικανός Istvan Kopar, ουγγρικής καταγωγής, ο Φιλανδός Tapio Lehtinen και ο Ρώσος Igor Zaretskiy με το σκάφος Esmeralda. Ο τελευταίος έχει γίνει γραφικός με τα καθημερινά και σύντομα μηνύματα του προς τους οργανωτές "Esmeralda OK". Στη Ρωσία πουλάνε μπλουζάκια με αυτό το σλόγκαν. Κάνεις δεν γνωρίζει κάτι περισσότερο για τον 66 χρόνο ούτε για την φυσική και ψυχική του υγεία, εκτός από το πολυσυζητημένο "ΟΚ". Οι Ρώσοι μπορεί να μην φτάνουν τους Γάλλους στην ιστιοπλοΐα, αλλά είναι σκληρά καρύδια.

Istvan Kopar

Istvan Kopar

Tapio Lehtinen

 

Igor Zaretskiy και τα μπλουζάκια με το Esmeralda

Και τελευταίος τελευταίος είναι ο Αυστραλός Mark Sinclair με το σκάφος Coconut, ο οποίος για κάποιο περίεργο λόγο διαλέγει να πλέει κοντά στις Νοτιοαφρικάνικες ακτές, όπου το αντίθετο ρεύμα φτάνει ταχύτητα μέχρι και 4 μίλια. Προφανώς του αρέσει να ταλαιπωρείται.

Mark Sinclair

Αλλά ποιος είναι ο πρώτος; Απίστευτο ίσως αλλά και αναμενόμενο. Είναι ο 73χρονος Γάλλος Jean-Luc Van Den Heede με το σκάφος Matmut, ο οποίος έχει στην πλάτη του 5 γύρους του κόσμου, οι περισσότεροι σόλο. Οι γνώσεις του, η πείρα του στον αδίστακτο Νότιο Ωκεανό, η σοφία του και η ψύχραιμη κρίση των περιστάσεων, νικάνε την ηλικία του. Έχει φτάσει στη μέση της διαδρομής και πλέει κάτω από την Αυστραλία. Τον χωρίζει μίσος ωκεανός από τον δεύτερο συμμετέχοντα. Μα ο παλιός είναι αλλιώς. Έχει κοντύνει το άλμπουρο, γιατί ήξερε τι τον περίμενε στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής. Λιγότερο θα μειώνει την ιστιοφορία, λιγότερα πλαγιάσματα, λιγότερα μπροουτς και άλλα σιχαμερά παρελκόμενα στον Ειρηνικό και στον Ινδικό. Εκεί, στα Roaring Forties, όπου οι άνεμοι χτυπιούνται με τρέλα σαν σε ερωτική έκσταση, ξεφυσώντας απότομα δεκάδες κόμβους για να οργιάσουν. Έτσι κι αλλιώς τα κύματα είναι αχαλίνωτα, κι έπειτα κόβουν απότομα την ανάσα τους, για να απολαύσουν το σατανικό δημιούργημα τους. 

Το σκούρο του Ωκεανού γίνεται ακόμα πιο σκούρο για τα παλιά βαριά σκάφη, αργά σαν χελώνες, μεταμορφώνοντας τα σε εύκολη λεία για τα σκασίματα των κυμάτων. Αυτά, που στο νότιο 40 παράλληλο αποκτούν κολοσσιαίες διαστάσεις και μοιάζουν τέρατα... Γιατί εκεί όταν φυσάει νοτιοδυτικός προκαλεί σε δεκάδες χιλιάδες μίλια μανιασμένα κύματα που γίνονται τόσο μεγάλα, που όταν φτάσουν τη κρίσιμη μάζα τους σκάνε δυσοίωνα και μαζοχιστικά. Και αλίμονο σε σκάφος η πλοίο που θα βρεθούν κάτω από το αφρισμένο ορθάνοικτο στόμα τους και φορτωθούν στην χαβούζα τους τόνους λυσσασμένο νερό. Και εκεί, στους ξέφρενους κύκλους, με σπασμένο άλμπουρο ο χρόνος σταματάει και το μόνο που έχει σημασία είναι να αντέξει το σκαρί.

Εν τω μεταξύ ο Abhilash Tomy έχει διασωθεί από Ινδική φρεγάτα που έσπευσε στην περιοχή. Ο McGuckin επίσης αναγκάστηκε να εκαταλείψει το κατεστραμένο σκάφος του.

Στις 18 Οκτωβρίου ο οργανωτής της ρεγκάτας Golden Globe Ντον Μακινταιερ έδωσε πληροφορίες τι γινόταν μέχρι εκείνη τη στιγμή στο GGR 2018.

Η Αγγλίδα Susie Goodall μέχρι στιγμής τέταρτη, βρίσκονταν σε δυνατό κυκλώνα νότια της Αυστραλίας. Πάλευε με 60 κόμβους αέρα και κύμα πάνω από 7 μέτρα. Πήγαινε αντίθετα από την πορεία της για να βγει ποιο γρήγορα από το θηρίο.

Ο Uku Randmaa από την Εσθονία, που είναι μπροστά της, άλλαξε κι εκείνος ρότα προς Βορρά για να αποφύγει τα χειρότερα.

Ο μέχρις στιγμής πρώτος, ο Γάλλος βετεράνος Jean-Luc, ο οποίος εδώ και καιρό πέρασε την Νέα Ζηλανδία και έφτασε στο ακρωτήρι Χορν, αυτή τη στιγμή πλέει στην Βορειοδυτική πλευρά ενός άλλου κυκλώνα, ακόμα ποίο βαρύ και αργού. Για το λόγο αυτό μείωσε ταχύτητα επίτηδες, για να παραμείνει στην περιφέρεια του, περιμένοντας τον να περάσει.

Ο δεύτερος, ο Ολλανδός Mark Slats έσπασε πλευρό σε ένα πλάγιασμα του σκάφους και αναμένεται να φτάσει στο νησί Τασμανία.

Με τους υπόλοιπους όλα καλά για την ώρα.

 

(Γράφει η Στέλλα Μαυροπούλου)

 

FaLang translation system by Faboba